BLAASMUZIEK IN LIMMEL

Het was in het jaar 1910 dat het initiatief werd genomen om ook in Limmel een eigen muziekkorps op te richten.Voorheen moest men bij de jaarlijkste Sint Jansprocessie een beroep doen op de harmonie van Meerssen, waar Limmel toen nog bij hoorde.De man van het eerste uur was koster-organist Jos Kicken. In 1906 had hij reeds aan de wieg gestaan van de oprichting van "Heer Vooruit", een harmonie. Misschien dat hij daarom nu een fanfare in het leven riep.Kicken zocht enkele kunstminnende ingezetenen en op 29 april 1910 werd de fanfare officieel opgericht.Voor het nodige instrumentarium was spoedig gezorgd en zo kon de nieuwe fanfare zich met de Sint Jansprocessie voor het eerst laten horen aan de Limmelse bevolking. Het eerste bestuur was samengesteld uit erevoorzitter Jos van Aubel, H. Marx sr.( voorzitter), J.Vaessen ( secretaris) en verder uit de heren G.Lemmens, W.Wijnands, L.Slangen en P.de Lahaye. Muzikaal directeur werd Jos Kicken. Met succes heeft dit bestuur zich door de eerste moeilijk-heden heen geworsteld en het korps groeide gestadig. Het verwierf niet alleen het vertrouwen bij de Limmelse bevolking maar ook bij de gemeente Meerssen die een jaarlijkste subsidie van f 100,00 toekende. Tot ver buiten de dorpsgrenzen werden ereleden aangeworven die het een eer vonden hier voor gevraagd te worden. In 1911 werd het besluit genomen tot de aanschaf van een vaandel. De eerste aanzet werd genomen door de jonge dames van het dorp. Reeds hadden zij een mooi bedrag bij elkaar toen de erevoorzitter Van Aubel dit vaandel op eigen kosten liet vervaardigen en het de vereniging schonk. Zoals ieder muziekkorps een naam draagt, moest ook het nieuwe gezelschap een naam hebben. In die tijd wasNederland verblijd met de geboorte van prinses Juliana ( 30-04-1910 ) en daardoor lag het voor de hand dat de muzikale boreling haar naam zou aannemen. Daarmee was fanfare Juliana een feit. Omdat men niet zomaar de naam Juliana kon dragen werd er koninklijke goedkeuring gevraagd. Deze werd in februari 1912 verkregen. Nu de vereniging zover was dat ze een vaandel in top kon dragen werd er ook spoedig aan gedacht om ook eens buiten de dorpsgrenzen te trekken en wel naar Smeermaas waar aan een festival werd deelgenomen. Het resultaat was enorm: de jonge fanfare mocht een daverend applaus in ontvangst nemen. Mede daardoor steeg de animo en reeds op 8 juni 1913 nam men deel aan eeninternationaal concours in Mechelen. Met een tweede prijs in de tweede afdeling keerde men huiswaarts. Iedereen was tevreden met deze uitslag, doch dirigent en leden waren er van overtuigd, dat over enkele jaren hogere ogen gegooid zouden kunnen worden. Doch helaas, ook fanfare Juliana ondervond de weerslag van het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. Alhoewel de repetities in de jaren 1914 tot 1918 werden voortgezet, werd slechts zelden naar buiten getreden, omdat de omstan-digheden zich daartoe niet leenden. Uit de successen die daarna volgden, bleek duidelijk, dat de fanfare hard had gewerkt. In 1919 nam muzikaal directeur Jos Kicken ontslag. Hij werd opgevolgd door G.de Pauw, terwijl J.Vaessen als secretaris door vertrek ontslag moest nemen. De Pauw, als musicus welbekend in verre omgeving, stelde alles in het werk om fanfare juliana op een hoger peil te brengen en reeds op 24 mei 1920 werd deelgenomen aan een groot muziekconcours te Lekkerkerk bij Rotterdam. Onnodig te zeggen dat van het bestuur en secretaris P.Duchateau harde offers werden gevergd , maar geen nood: de erevoorzitter vulde de geleden tekorten aan. Enthousiast werd gerepeteerd en vol goede moed ging men op pad om deel te nemen in de eerste afdeling. De uitgevoerde stukken "Stella "van L.Blemans en "Grand Marche Heroige"no.4 van Fr.Francois leverden een eerste prijs op. Eveneens werd een eerste prijs behaald in de marswedstrijd. Dat een ieder trots was op het behaalde resultaat is begrijpelijk en dit werd dan ook gevierd. In 1921 nam G.de Pauw afscheid. Hij werd opgevolgd door B.Franssen doch in 1922 moest deze reeds afscheid nemen in verband met zijn benoeming tot muziekleraar elders. Zijn opvolger was Dhr.Loontjens. Ondanks deze wisselingen werd toch deelgenomen aan het concours te Maastricht ter verkrijging van de jaarlijkse subsidie. Door de annexatie van Limmel door Maastricht was immers de subsidie van het Meerssense gemeentebestuur vervallen. Met een eerste prijs keerde men huiswaarts. Ook de deelname aan de solistenwedstrijden leverde goede resultaten op. Al in 1924 nam Dhr.Loontjens ontslag om op zijn beurt opgevolgd te worden door G.Schouteten die 19 jaar zou blijven ( met uitzondering van een jaar ). Op 21 juni 1925 werd deelgenomen aan een concours te Tegelen. Lang en vermoeiend waren de repetities maar het behaalde resultaat mocht gezien en gehoord worden. Als eerste speelde men "Herfstklanken"van J.van Tricht gevolgd door "Marche Cortige "van Paul Gilson. Dat de jury het beoordeelde met een eerste prijs was al geweldig doch ook in de marswedstrijd behaalde men een eerste prijs met "Souvenir du Fond de Vaux "van Belleflamme. Wederom werd feestgevierd; eenieder stond gereed om het bekroonde korps te verwelkomen en te huldigen.Een tweede grote eer viel fanfare Juliana op 22 oktober 1925 te beurt toen het namelijk moest optreden bij het bezoek van Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Juliana en haar moeder Koningin Wilhelmina, die de eerste spade zou steken voor het "Julianakanaal". Al had men reeds mooie prijzen weggesleept op concoursen,dit optreden voor koningin, prinses en de fine fleur van de provincie was toch heel iets anders. Bij het concours te Maastricht in hetzelfde jaar, behaalde men wederom een eerste prijs. In 1926 werd wederom deelgenomen aan een internationaal concours, ditmaal te Zussen ( Belgie ) en wel in de afdeling uitmuntendheid. Met de stukken "March de Gala "van G.Allier en "Quarantinaire "van Paul Gilson, die tevens voorzitter van de jury was,was het een uiterst zwaar programma voor een uit dertig leden bestaand korps. Toch behaalde men een tweede prijs met lof en een gouden medaille. Omdat men nietieder jaar op concours kon gaan, werden enkele jaren rust genomen om het muzikaal peil in de breedte uit te bouwen. Op 18 augustus 1929 nam Juliana deel aan een grootse internationale wedstrijd te Tongelre ( Belgie ). In de afdeling uitmuntendheid werd met "March de Gala "van G.Allier en Cortege Etingelant"van Fr.Poppij een eerste prijs behaald. Bij wet van 1905 werd de Dienstdoende Schutterij opgeheven. Maar de muziekkapel bleef bestaan,zij het natuurlijk niet meer in de militaire uniformen van de schutterij. Maastricht had dus naast zijn symfonieorkest ook zijn stedelijke harmonie, evenals het M.S.O. ( Maastrichts Stedelijk Orkest ) met gesalarieerde krachten en ten dele beroepskrachten. Het voorstel, althans het verzoek van De Stedelijke Orkestvereniging van 21 augustus 1920 om verhoging van de bezoldiging van de leden van het orkest, leidde tot het instellen van een commissie die het vraagstuk der stedelijke muziek in haar geheel zou bestuderen. Daaruit ontstond de gedachte de stedelijke harmonie op te heffen, om het M.S.O. beter te kunnen betalen, maar om tegelijkertijd toch tegemoet te komen aan de duidelijke liefde van de bevolking voor harmonie en fanfare. Daarom wilde men de particuliere korpsen gaan subsidiëren. Door de opheffing van de stedelijke harmonie verwachtte men dat de bekwame muzikanten naar de particuliere verenigingen zouden toevloeien en van deze het artistieke peil zouden verhogen. Gezocht werd bovendien naar een regeling waarbij de populaire Vrijthofconcerten zouden blijven bestaan. De kern van de nieuwe regeling was een soort contraprestatie in de vorm van Vrijthofconcerten voor de genoten subsidie. Bij raadsbesluit van 9 mei 1922 werd een comissie ingesteld voor de subsidiëring van particuliere muziekgezel-schappen. Deze bestond uit vijf leden plus een secretaris. De wethouder van onderwijs en cultuur werd voorzitter en daardoor wisselde het voorzitterschap nog wel eens terwijl de andere leden vrij honkvast waren. De eerste voorzitter was P.Hardy, in 1923 opgevolgd door V.Grossier, in 1932 op zijn beurt afgelost door J.Schaepkens van Riempst. Reeds op 30 juli 1922 werd in het stadspark het eerste muziekfeest gehouden,waaraan de verenigin-gen die subsidie wilden hebben, verplichtwaren mee te doen. Een jury zou de prestaties beoordelen, en de subsidie zou met deze prestaties in overeenstemming moeten zijn. Volgens het definitieve reglement , dat pas klaar was op 16 december 1925 moesten de verenigingen die subsidie wensten minstens twee jaar bestaan, verplicht deelnemen aan het jaarlijks muziekfeest, voldoende bezetting hebben om een buitenconcert te kunnen geven, zulks ter beoordeling van de jury. Voor een concert van een uur kreeg men f20,00 als basissubsidie, te verhogen met 30%, 20% of 10% naargelang het oordeel van de jury, die moest vaststellen of het onvoldoende of voldoende was, goed of zeer goed! In 1922 bedroeg het te verdelen subsidiebedrag 3000 gulden. Sinds 1929 neemt ook Fanfare Juliana deel aan het muziektoernooi van de stad. In 1930 begon bij Juliana de animo enigzins te verslappen. Deels was dit toe te schrijven aan de opkomende economische crisis. Enige leden moesten wegens overplaatsing van werkkring naar elders de gelederen verlaten. Het leek of de hemel die reeds 20 jaar hel en klaar geweest was, nu begon te verdonkeren. Erevoorzitter Jos van Aubel nam wegens vergevorderde leeftijd ontslag. Dit was al een forse aderlating, maar ook de voorzitter H.Marx sr. zag zich om dezelfde redenen genoodzaakt ontslag te nemen, want het viel voor de 75- jarige zwaar om met de woelige tijden mee te gaan. Voorts nam secretaris P.Duchateau om gezondsheidsredenen ontslag.Harde tijden beleefde de vereniging: nog maar twee bestuursleden bleven over en de onderlinge verstandhouding van de leden liet nogal te wensen over. Er dreigde zelfs een splitsing te komen. men zocht een geschikte voorzitter. De keuze viel op een zoon van de vorige voorzitter.Zo nam H.Marx jr. de zware taak op zich om de onderlinge verstandhouding weer goed te maken. Tor secretaris werd benoemd J.Ruyters.Desondanks kreeg het korps nog meer tegenslagen te verwerken. Directeur G.Schouteten zag zich in 1933 wegens gezondheidsredenen genoodzaakt ontslag te nemen. Maar het bestuur en de leden meenden hem dit ontslag niet te mogen verlenen,gezien zijn schitterende staat van dienst. Daarom werd hij benoemd tot eredirecteur. De repetities werden nadien gegeven door P.Heusschen. In 1934 zag de nijvere secretaris zich genoodzaakt te vertrekken wegens overplaatsing naar elders, terwijl nog een drietal bestuursleden de pijp aan Maarten gaven. Bijna moedeloos geworden zette het overblijvend bestuur de tanden op elkaar en 20 juli 1934 werd tot secretaris benoemd H.v.d.Berg zodat het bestuur bestond uit H.Marx jr. voorzitter, H.v.d.Berg secretaris, J.Salden geestelijk adviseur en J.Verlijsdonck, J.Brandts, L.Huveneers en M.Wijckmans als werkende leden. De nieuwe secretaris vatte meteen het idee op om een fancy fair te organiseren, wat op 19 augustus ook lukte. Een glunderende penningmeester kon naderhand terugzien op een geslaagd feest. Een nog vreugdevoller nieuws werd vernomen toen eredirecteur G.Schouteten, geheel hersteld, zich wederom bereid verklaarde de dirigeerstok ter hand te nemen. In 1935 mocht fanfare juliana haar 25-jarig bestaan vieren samen met Louis Huveneers die al die tijd lief en leed van de vereniging met zijn hem lief geworden kleine trom gedeeld had en P.Wijckmans. De jaren erna verliepen zonder veel activiteiten, met uitzondering van de stedelijke muziek-feesten in de "tent"van het stadspark.In 1941 werd de vereniging door de Duitse bezetter gedwongen al haar werkzaamheden te staken. Deze verplichte rust duurde tot 10 oktober 1944 toen de vereniging wederom bijeen kon worden geroepen. Naast een drietal bestuursleden gaven 18 leden gevolg aan de uitnodiging. Er werd eerst een inventaris gemaakt van het aanwezige instrumentarium waarbij helaas moest worden vastgesteld dat het overgrote deel aan vernieuwing toe was.Het is begrijpelijk dat de fanfare dit de eerstkomende jaren niet kon opbrengen. Maar zoals zo vaak werd -niet tevergeefs- een beroep gedaan op de Limmelse bevolking. En het is voor een groot deel aan hen te danken dat het korps op vrij korte termijn over de benodigde gelden kon beschikken om het instrumentarium in redelijke staat te brengen.De financiële middelen reikten in 1945 zelfs zover, dat besloten werd tot aankoop van een nieuw vaandel over te gaan, bij welke gelegenheid van het Koninklijk Huis desgevraagd toestemming werd verkregen om de beeltenis van Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Juliana hierop aan te brengen. Vanuit het kabinet van de koninging werd een foto gezonden, naar welk model mevr. Jaspar, echtgenote van de griffier van de Provinciale griffie, de beeltenis van prinses Juliana in olieverf op het drapeau schilderde. Als dank werd zij benoemd tot erelid. Door het overlijden van directeur G.Schouteten in 1943 werd P.Lemaire benoemd tot zijn opvolger.Op 16 december 1945 werd H.J.Kuijpers, die gedurende 30 jaar aan het korps verbonden zou blijven, tot dirigent geinstalleerd. Het 35-jarig bestaansfeest kon pas in 1946 gevierd worden, maar het was meteen een van de meest besproken muziekfeesten van Limburg. Dankzij de heren J.Innemee, L.Huybers, Jv.d.Hof en M.Christophe. Door hun organisatietalent en harde werken was het mogelijk op villa "Canjel" ( door het gemeen-tebestuur welwillend en kosteloos ter beschikking gesteld) een muziekfeest te organiseren dat uniek mocht worden genoemd. In het feeëriek verlichte park werd geconcerteerd door de Koninklijke Harmonie van Thorn, de Koninklijke Harmonie vanTegelen en verder door veel korpsenuit de omliggende plaatsen en zelfs enkele Belgische muziekkorpsen. Duizenden muziekliefhebbers van Maastricht en verre omgeving, waaronder Burgemeester Willem baron Michiels van Kessenich en de wethouders met echtgenotes, gaven acte de presensce en waren vol lof over het gebodene. Het feest, oorspronkelijk op 25 en 26 mei vastgesteld, was zogroots van opzet, dat de burgemeester, bij bezoek op 26 mei, de wens te kennen gaf de feestelijkheden uit te strekken tot 22 en 23 juni. Spontaan verleende hij de vergunning tot het gebruik van het park.In 1949 werd voor de eerste keer na de oorlog deelgenomen aan een concours en wel in Grevenbicht. Met een eerste prijs in de eerste afdeling keerde men huiswaarts. In 1950 werd vervolgens deelgenomen aan een nationaal concours te Sittard. Niet geheel ontevreden kwam het korps hier vandaan. Een 2e prijs in de afdeling uitmuntendheid was de uitslag. In hetzelfde jaar, op 8 en 9 juli, vierde de fanfare haar 40-jarig bestaansfeest samen met de heren L.Huveneers en P.Wijckmans, 40 jaren lid. Ook mocht het korps on 1950 Hare Koninklijke Hoogheid Koningin Juliana en Zijne Koninklijke Hoogheid Prins Bernhard bij het officeel bezoek aan Maastricht de eerste muzikale hulde brengen. In 1955 werd deelgenomen aan een internationaal concours te Bree ( België ). In de eerste afdeling werden met "Marche Druidique"van L.Beaudonck en "La Princesse Enchanee "van L.Langlois 270 punten en een eerste prijs behaald met lof van de jury. In de erewedstrijd wist men met "Petite Triptique" van J.Moerenhout, samen met het Polizei Muziekkorps uit Essen ( Duitsland ) beslag te leggen op de ereprijs in de tweede groep.Eveneens was dit het geval te Elsloo in 1958.In de loop der jaren was de fanfare uitgebreid met een klaroen-korps, dat in 1959 werd vervangen door een drumband. Bij de eerste aanmelding kwamen 12 jonge mannen die onder leiding van Theo Gerrits oefenden op een houten tafel in een primitieve houten schuur, later in de schuur van timmerwerk-plaats Huveneers en in de smidse van Theunissen. Er werd hard gewerkt en na enige tijd werden trommels aangekocht met kalfsvellen ( die echter niet nat mochten worden ). Na twee jaar nam Theo Gerrits afscheid en zat de fanfare zondertamboer-maitre . De leider van de drumband, Jules Geurten, benoemde de piepjonge Pie Feyt ( hij was toen 17 jaar ) tot nieuwe tamboermaitre. Kundig, vol discipline en met volle overgave werd hij opgeleid door Math Winands de tamboermaitre van Heugem. De instructeurs hadden zoveelvertrouwen in Pie  dat zij vonden dat het instructeur-schap hem wel was toevertrouwd. Na het diploma behaald te hebben werd hij de vaste instructeur van de fanfare. Toen de fanfare lid werd van de Limburgse Bond van Tamboerkorpsen heeft Pie Feyt ervoor gezorgd dat het spijkerschrift naar de eeuwige jachtvelden werden verbannen ten gunste van het notenschrift. De drumband kwam zelfs in de eredivisie terecht, het eerste korps in Maastricht dat dit bereikte. Maar terug naar de jaren '60. Enkel de penning-meester had zorgen en moest woekeren met de kleine baten, giften en de gemeentelijke subsidie. Gelukkig kwam er af en toe een behoorlijke schenking  binnen onder andere van Dhr. Dolhain die het korps een volledige kiosk cadeau deed, Dhr.E.Maassen bood een behoorlijke gift aan door een persoonlijke steun-actie en Walter Duchateau bood een stel pauken aan, bijeengebracht door het "paukencomite". Onder de tactvolle leiding van directeur en bestuur, waarbij M.Huveneers, de vicevoorzitter, het leeuwendeel had bijgedragen, was het korps in 1960 uitgegroeid tot een gezelschap met 56 muzikanten. Wederom konden de heren L.Huveneers en P.Wijckmans gehuldigd worden, nu vanwege hun 50-jarig lidmaatschap, terwijl de heren H.Marx jr. ( voorzitter ), A.Brandts, M.brandts, H.Nelissen en X.Stassen 25 jaar of meer aan het korps verbonden waren. Een grote wens kon eveneens in vervulling gaan. Een damescomite onder leiding van M.Wouters-Swakhoven had het sterke staaltje uitgehaald om binnen twee jaar een bedrag bij elkaar te trommelen van f 10.370,00 voor het uniformfonds. Op paasmaandag 18 april konden de nieuwe uniformen worden aangeboden.Dit comite bestond verder uit M.Brandts -Koekkelkoren, M.Stassen-Cuypers, A.franken-Meulenberg, G.Hoofs-Eurlings, M.van Hooren-Smeets, B.Kicken-Luyten,R.Oosterbosch-Theunissen en J.Vloeimans-Clement. Naastuniformen werd ook een nieuw vaandel aangeboden met wederom een afbeelding van Hare Hoogheid Koniging Juliana erop. In 1961 werd twee keer deelgenomen aan een concours. Te Budel werd een eerste prijs behaald met promotie in de afdeling uitmuntendheid en in Valkenburg wers eveneens een eerste prijs behaald in de afdeling uitmuntendheid. Het was dan ook niet vreemd dat fanfare juliana werd uitverkoren om namens het bondsbestuur op zondag 26 november 1961 deel te nemen aan de landelijke kampioenschappen  van de R.K.Federatie van Diocesane muziekbonden te Leiden. Fanfare juliana was hiermee het eerste Maastrichtse muziekkorps dat deze grote eer te beurt viel. Ondanks de kame-raadschappelijke geest, de vele repetities die met ambitie, trouw en ijver werden bezocht behaalden ze wel een eerste prijs, doch net niet de felbegeerde wimpel. Als verplicht nummer speelden ze in de afdeling uitmuntend-heid "Crassus en Spartecus "ouverture voor harmonie en fanfare van Marcel de Beeck. Verder speelden ze "Coriolanus "van Cyrill Jenkins, "Petit Triptique"van Jos Moerenhout en de "Blijspel ouverture "van G.Boedijn.In 1962 tijdens het stedelijk muziekfeest in het "Staar-gebouw"werd wederom voor "Crassus en Spartacus" van Marcel Beeck gekozen. De jury samengesteld uit Arthur Meulenmans, Wouter Paap en Oscar van Hemel beloonden het met het predikaat zeer goed. In 1963 werd te Bocholtz wederom een eerste prijs behaald, nu in de ereafdeling. In 1964 nam voorzitter H.Marx jr. na 34 jaar afscheid. Hij werd opgevolgd door M.Huveneers die reeds vicevoor-zitter was. De fanfare had op dat moment 74 spelende leden en daarnaast 24 aspirant leden die in de meubelwerkplaats van Huveneers werden opgeleid. Er werden per week niet minder dan in totaal elf repetities gehouden door drumband, korps en leerlingen om het niveau en het peil van het repertoire te verbeteren.De drumband stond onder leiding van tamboer-maitre sergant-majoor dhr. Weerts terwijl H.J.Kuijpers, gassisteerd door A.Wintjens, verantwoordelijk was voor de directie. De stap van ereafdeling naar superieure afdeling is wel bijzonder groot. Er zijn muzikkorpsen die er tien tot vijftien jaar over doen. Daarom is het succes van fanfare' juliana', die in Eysden met 'slechts een eerste prijs' werd bekroond ( tegen de algemene verwach-tingen van het publiek in ) bijzonder eervol, temeer omdat de Limmelse fanfare pas twee jaar in de ereafdeling uitkomt'.Dat zei fanfarevoorzitter Huveneers in zijn huldigingsspeech tot directeur H.J.Kuijpers en zijn muzikanten, die zich zo schitterend hadden ingezet om dit mooie resultaat te kunnen bereiken.Naar de mening van bekende musici had er voor de Limmelse fanfare een royale promotie ingezeten. "Promotie naar de superieure afdeling zal echter het volgend jaar zeker een feit worden", zo waren de woorden van de erevoorzitter H.Marx jr. Op hetzelfde concours behaalde de negentienjarige tamboer-maitre Pie Feyt de 'tamboer-maitre prijs'. Op 3,4,5 en 6 september 1965 vierde fanfare juliana haar 55-jarig bestaans-feest. Een bijzonder feest voor de directeur H.J.Kuijpers. Hij vierde niet alleen zijn veertigjarig lidmaatschap maar eveneens was hij twintig jaar dirigent. Op de eerste avond vond een teenager-showavond plaats die werd opgeluisterd door 'Jolly Jokers' met gastoptredens van Ciska Peters en Sandra Reemer. De officiële huldiging had plaats op 4 september. Die werd opgeluisterd door de vijf muziekgezelschappen  waarvan Kuijpers dirigent was: de harmonie van Sint Pieter, harmonie Sint Caecilia van Eygelshoven, harmonie Sint Jozef uit Weert, het zangkoor van vroom &Dreesmann en tenslotte fanfare juliana.Na lid te zijn geworden van de fanfare ging H.J.Kuijpers muzieklessen volgen bij Henri Hermans. Bij Henri Heyendaal leerde hij vervolgens orgel, hetgeen hem goed van pas kwam als koster-organist van de St.Jan de Doperkerk in Limmel. Bij Benoit Franssen studeerde hij tenslotte piano en harmonieleer.Op zijn vijfentwintigste was hij reeds dirigent van het klaroenkorps van Borgharen en van de harmonie in Cadier en Keer. Een van de gasten was locoburge-meester G.Gijbels die hem de gouden eremedaille, verbonden aan de orde van Oranje Nassau, uitreikte. Hij was hiermee het vijfde lid van de fanfare dat een koninklijke onderscheiding ten deel was gevallen. Uiteraard vierden ook de heren L.Huveneers, P.Wijck-mans en 'pa' Brandts hun jubileum en ook zij werden op gepaste wijze gehuldigd voor hun 55-jarig lidmaatschap. Namens het damescomite werden twee schellenbomen aangeboden. Op 5 september vond een drumbandconcours plaats dat door elf korpsen werd opgeluisterd. Onderscheidingen waren er voor Fluit-en tambourkorps Wilhelmina uit Kerkrade, drumband de Drie Horens uit Horn, de drumband van schutterij Sint Sebastianus uit Eysden. Het feest werd afgesloten met een bonte avond met als ceremoniemeester J.Goemans.Dat carnaval ook in september kan bewees de jubilerende fanfare door louter carnavalsartiesten te laten opdraven. Zelfs de Tempeleers met stadsprins Pierre 3e ( Hommes ) waren present.Voorts behaalde de drumband in dat jaar op een concours te Roermond een eerste prijs met promotie naar dse 3e afdeling. In 1966 promoveerde de fanfare naar de superieure afdeling op het bondsconcours te Merum-Herten. Dirigent Kuijpers en zijn muzikanten hadden de hoogste afdeling bereikt! Reden om deze prestatie in en buiten de vereniging op uitbundige wijze te vieren. Doch ook de drumband werd in de hulde betrokken vanwege de eervolle promotie naar de tweede afdeling op het concours te Gulpen. In 1967 op het concours te Brunssum behaalde de drumband wederom een eerste prijs in de 2e afdeling. Dat fanfare Juliana niet altijd een bus bestelde om naar een concours te gaan bleek maar weer eens in 1968. Zaterdag 25 en zondag 26 augustus musiceerde de fanfare in respectievelijk Echternach ( Luxemburg ) en in Hotton ( België ). Het spreekt voor zich dat ze er succes behaalden, maar ook bij andere optredens kregen ze de handen zonder veel problemen op elkaar. Het zou te ver voeren om hier verder op in te gaan, doch zeker is, dat aan menig van deze 'uitstapjes' prettige herinneringen werden overgehouden. Enkele van deze buitenlandse concerten en festivals moeten toch vermeld worden, namelijk België: Jupille, Namur, Huy, Antwerpen, Vise, Tilff, Aalten, Leede en het bovengenoemde Hotton. In Duitsland: Kolscheidt, Rheijdt, Okarben, Usingen, Homberg, Merksten, Bad Neuenahr, Scheuerfeld, Koblenz, Aken, en Duren.In Luxemburg: Bettembourg, Vianden en het reeds genoemde Echternach. En tenslotte Lens in Frankrijk. In hetzelfde jaar ( 1968 ) vierde Twan Brandts op 15 november zijn 40-jarig lidmaatschap. In 1968 ging de drumband naar Obbicht en keerde, zoals verwacht, met een eerste prijs terug. Op het concours te Geulle in 1969 behaalde de fanfare een eerste prijs in de superieure afdeling. De drumband bleef niet achter en kwam met een eerste prijs van een concours in de 'klankstad' Kerkrade. Als voorbereiding op het 60-jarig bestaansfeest in 1970 werden in december twee 'beschermheren' benoemd:Dr.Ir.H.Gelissen en L.Melchior. Naast erepresident H.Marx jr. kreeg de fanfare er een buitengewoon erepresident bij in de persoon van Willem Hijstek (directeur van het conservatorium ), terwijl tot buitengewone erebestuursleden werden benoemd Ir. A.Wolfs (directeur van de ENCI ), Mr.M.Tripels ( voorzitter van MVV ) en H.Rosenmuller (directeur van V& D ).Tijdens de jaarvergadering in januari 1970 doet de voorzitter medede-lingen over her aanstaande 60-jarig bestaansfeest van de fanfare.  Zo zal men het eerste bondsconcours te Maas-tricht organiseren, in samenwerking met een te vormen feestcomite. Het actieve damescomite was al bezig met een actie voor de aanschaf van nieuwe uniformen. Sinds 1 januari was de fanfare uitgebreid met een uiters charmante majorettengroep. Onder leiding van dhr. Knubben die samen met de drumband zou moeten zorgen voor de algehele presentatie.Op dezelfde jaarvergadering dankte directeur H.J.Kuijpers H.Wintjens, M.Brandts, B.Courtens, J.Stallinga en L.Huveneers omdat zij geen enkele repetitie of uitvoe-ring overgeslagen hadden. Het ledental bedroeg toen 98. uEnige deining ontstond in januari, toen de fanfare tijdens de thuiswed-strijd van MVV tegen Ajax een nieuw clublied zou spelen, gecomponeerd door Jean Kraft. MVV had al het bekende liedje 'Jao dat is us MVV 'van Math Niël en het carnavalsliedje 'Nao vaore' dat in de loop der jaren was uitgegroeid tot het strijdlied van het publiek. Toen ook nog F.Strijthagen zich meldde met een nieuw liedje, werd er druk heen en weer getelefon-eerd. Fanfare Juliana trok de voor haar beste conclusie en daarom klonk tijdens de rust het alom bekende "Nao vaore". Of het wat heeft uitgehaald? Zondag 26 april 1970 presenteerde de fanfare haar nieuwe majorettenkorps aan het Maastrichtse publiek, onder leiding van missmajorette M.v.d.Bogaert. Dit ter gelegenheid van de installatie van Willem Hijstek tot buitengewoon erepresident. Zaterdag 12 september trok de fanfare, compleet met drumband en majorettes in de nieuwe uniformen, van het station naar het stadhuis voor de officiële ontvangst door het gemeentebestuur. Deze uniformen hadden ze wederom te danken aan het active damescomite dat bestond uit M.Schouten-Swakhoven, M.Brandts-Koekelkoren, A.Franken-Meulenberg, A.Hoofs-van de Weyer, G.Hoofs-Eurlings, R.Oosterbosch-Theunissen en H.Zeegers-Smeets. Na terugkeer in de feesttent zorgden de studenten van de Katholieke Hogere Hotelschool voor een feestdiner.Daarna vogde een druk bezochte receptie waar ook de jubilarissen in het zonnetje werden gezet. De eerste die gehuldigd werd was de nestor van de fanfare L.Huveneers vanwege zijn 60-jarig lidmaatschap. Al die jaren bespeelde hij de concerttrommel. In de loop der jaren had hij zijn äajt verslete trommelke"voor een nieuwe verwisseld, die hij achtereen-volgens met veel ambitie en muzikale inspiratie had geroerd. Uit handen van L.Claessens uit Geulle, bestuurslid van de R.K.Limburgse Bond van muziekgezel-schappen kreeg hij het ereinsigne. Verder waren er onderscheidingen voor H.J.Kuijpers die 45 jaar lid was, waarvan 25 jaar directeur en A.Wintjens, P.Hanssen, R.Oosterbosch en L.Franken, die 25 jaar verbonden waren aan de fanfare. Zondag 13 september vond in de feesttent een eucharistieviering plaats die werd opgedragen door Mgr.Roncken. Hij werd geassisteerd door deken L.Pelzer, pastoor J.Mulkens en kaplaan D.Eyssen. Uigevoerd werd de "Kroningsmesse"van W.A.Mozart door het Kerkelijk zangkoor en het dameskoor van Eys met het conservatoriumorkest onder leiding van Willem Hijstek. Solisten waren Lea van Schaik sopraan, Ine Meisters alt, Hein Meens tenor en Twan Cremers bas. Als slot klonk het Äve verum"van W.A.Mozart onder leiding van J.Kokkelmans. Op de zondagmiddag vonden onder grote belangstelling de mars-en concertwedstrijden plaats. Er verschenen 13 korpsen en 3 majorettekorpsen. Grote winnaar was de jubilerende fanfare.De drumband behaalde in de eerste afdeling een eerste prijs met het hoogst aantal punten namelijk 140, de majorettes onder leiding van M.v.d.Bogaert behaalden 38 punten en tamboer-maitre Pie Feyt behaalde 103,5 punten, eveneens het hoogste. Overigens was de muziekjury, bestaande uit dhr. Semmerling ( conservatorium-docent ) en dirigent Conjaards, van mening dat het concours muzikaal nog niet op een bevredigend peil stond. Zij vonden dat het geheel wel heel serieus was voorbereid, maar dat er , wat de muzikale prestaties betreft, voor veel korpsen nog een hoop te studeren viel. Wat niet weg nam, dat de prestatie en het verloop van dit concours zonder meer prettig aandeden. Het feest werd op maandag voortgezet met een modeshow, op dinsdag was er een bejaardeavond, de woensdag-middag was voor de kinderen en 'savonds kwamen de 'Sharons' en 'Opus 23 ' naar de feesttent. Zaterdag-middag was er een autorally en 'savonds een talentenjacht. In de jury hadden plaatsgenomen Math Niël, M.van Grinsven, Jacques Heetman, Felix Meurders en Huub Noten. Verder speelde het orkest "De nieuwe vijf"met Irene Lardy als gastvrouw. De presentatie was in handen van Jacq Brunning. De feestweek werd op zondag 20 september afgesloten met een bondsconcours waarvan door 11 muziekkorpsen uit Nederland, België, en Duitsland werd deelgenomen. De jury bestond uit Eduard Flipse, J.P.Laro en Gijsbert Nieuwland. Voor de winnaar was er een speciale medaille beschikbaar gesteld door gouveneur M.r.Dr.Ch. van Rooy. De prijsuitreiking geschiedde door de voorzitter van de R.K.Limburgse bond van Muziekgezelschappen Mgr.K.Roncken. In 1970 promoveerde de drumband naar de eerste afdeling tijdens de Limburgse Kampioenschap-pen. In hetzelfde jaar werd te Kerkrade wel een eerste prijs behaald doch slechts een vierde plaats. IJverig werd er gerepeteerd en in 1972 werd, tijdens het concours te Heer wederom een eerste prijs behaald.Op het concours te Nieuwstadt pakte juliana in de superieure afdeling weder-om een eerste prijs met 292 punten. Maar ook de andere onderdelen van de fanfare hadden een succesvol jaarachter zich, zo schreef secretaris P.Duchateau in zijn jaarverslag over het jaar 1973 dat in januari 1974 werd gepresenteerd. De drumband had een eerste prijs behaald te Brunssum en de majorettes een 2e prijs in de tweede afdeling te Lanaken ( België ). Nog drie keer gingen de majorettes in dat jaar op concours. Venlo, tweede prijs in de tweede afdeling,Schaesberg, een eerste prijs en tijdens de Limburgse Kampioenschap-pen te Kerkrade een eerste prijs in de tweede divisie. De fanfare telde 95 leden inclusief drumband en majorettes, maar zonder bestuur. Het was ook het jaar, dat het eerste verenigingsblad "Legato "het levenslicht zag. Verder kon men lezen dat men in de toekomst meer aan het showelement zou gaan werken. Bij de majorettes, onder leiding van C.Knubben, was de animo reeds bijzonder groot. Maar men moest ook toegeven dat er een groot verloop was, ook al had men dit enigzins verwacht. Voorts kon penningmeester G.Pisters een positief verslag voorleggen. Maar men had ook afscheid moeten nemen van twee honkvaste leden. Erevoorzitter H.Marx jr. en erebestuurslid J.Brandts. De jubilarissen voor het nieuwe jaar waren P.Hanssen en A.Wintjens die 30-jaar lid waren. M.Brandts 50-jaar, en directeur H.J.Kuijpers 30-jaar dirigent.In het nieuwe jaar zou men deelnemen aan het stedelijk muziekfeest op 19 mei, de marswedstrijden op 15 juni en het stadsconcours voor drumbands op 15 september, georganiseerd door de fanfare "Concordia" van Caberg. Buitenlandse concerten zouden worden gegeven te Aalter( België ) op 21 april en in Merkstein bij Aken op 25 mei. In de loop van 1974 werd mej. M.Stassen bereid gevonden de opleiding van de majorettes op zich te nemen. De drumband ging in 1974 twee keer op concours. In Tungelrooy werd een eerste prijs behaald met promotie naar de eredivisie en tijdens de Limburgse Kampioenschappen te Weert werd wederom een eerste prijs binnengehaald in de eerste divisie. Noodgedwongen moest de fanfare in 1976 afscheid nemen van zijn directeur H.J.Kuijpers. Na 31 jaar gaf hij de dirigeerstok over aan J.Sassen, en werd hij zelf benoemd tot eredirigent. Vele hoogtepunten mocht hij beleven en daarom werd hij ook vaak terecht in de bloemetjes gezet. U hebt al kunnen lezen dat hij in 1965 een koninklijke onderscheiding mocht ontvangen.In 1968 ontving hij de "Gouden Kroonorde van België met de palmen" uit handen van de Belgische consul J.Ubachs, vanwege zijn belangrijke verdiensten op internationaal gebied als Belgisch onderdaan, want hoewel hij in Limmel geboren en getogen was, bezat hij nog immer de Belgische nationaliteit.Zondag 26 januari 1969 werd hij onderscheiden met het "Laureaat van de arbeid" wegens zijn 43-jarig lidmaatschap en 25-jarig jubileum als dirigent. Naast fanfare juliana was hij op dat moment ook dirigent van de fanfare Sint Caecilia uit Eygelshoven, fanfare Sint Joseph uit Weert, harmonie De Drie Hoorns uit Horn en muziekpedagoog van huize Mariënwaard. Op 15 augustus 1979 moest J.Sassen, wegens drukke werkzaamheden elders, zich terug trekken als dirigent. Hij werd pgevolgd door J.Rybakow-ski.In 1976 werd mej. M.Stassen opgevolgd door Karin Nelissen. Dat deze vernieuwing niet voor niets is geweest bewees de groep op het stadsconcours voor drumbands en majorettes van 1977. Het predikaat "zeer goed"viel hen ten deel en of dat nog niet genoeg was kregen ze ook nog de beker als beste majorette-groep van de stad. De drumband nam op 22 mei deel aan het bondconcours te Montfort.Met een eerste prijs, 209,5 punten en promotie betekende dit dat ze deel mochten nemen aan de Limburgse Kampioen-schappen. Dit evenement had plaats op 27 november te Echt. Met een eerste prijs keerde men voldaan terug. Vermeldenswaard over 1978 is het toetreden van het eerste vrouwelijk lid tot de fanfare. En zo komen we bij het 70-jarig jubileum van de fanfare in 1980 dat uiteraard wederom groots gevierd werd. Een jubileumcomite, samengesteld uit G.Vorstenbosch, L.Herben, T.Maes, J.Gorren, F.Colson, F.Depondt, H.Donkers, Pie Feyt, J.Grispen, F.Nieste en niet te vergeten mej.Du Bois, had na ruim twee jaar van voorbereiding een mooi feest voorbereid. Wanneer een muziekkorps als fanfare juliana tien jaar al zijn verplichtingen binnen en buiten Maastricht en, in dit geval eveneens te Limmel en Nazareth, nakomt, dan zijn de uniformen aan vervanging toe. U begrijpt dat er dan veel geld nodig is en het comite had zich voorgenomen om de fanfare in het nieuw te steken. Reeds was er een grote loterij georganiseerd maar als er nu een geslaagd feest gevierd kon worden dan kon de fanfare in het nieuw gestoken worden dat toch een bedrag van ruim f 40.000,00 vergde. Daarbuiten moesten ook instrumenten vervangen worden en dan spreekt men over bedragen van 2 a 3 duizend gulden ( per stuk ). Konden de andere uniformen worden aangeschaft door het noeste werk van het damescomite, nu alles veel duurder was geworden kon men dit niet meer van hun alleen verlangen. Maar laten we niet vergeten dat dit comite, bestaande uit R.Oosterbosch-Theunissen, M.Brandts-Koekelkoren, A.Franken-Meulenberg, M.Grispen-Brabant, G.Hoofs-Eurlings en H.Zeegers-Smeets, erg veel werk had verzet om f 47.000,00 bij elkaar te brengen. Het uiteindelijk feest wers gevierd op 26,27,28,en 29 juni. Op donderdag 26 juni speelde het voor Limmel bekende dans-en showorkest Äll Sounds ".Vrijdags war er voor leden,oud-leden, donateurs en genodigden een etentje, gevolgd door een jubileumconcert van de jubilerende fanfare en aansluitend een dansavond met het dans-en showorkest "Trio Chatsmo's ", met als speciale act een optreden van de hypnotisuer Roberto Romano. Zaterdags toog de fanfare naar de binnenstad om in de stromende regen de nieuwe uniformen te tonen aan het massaal opgekomen publiek. Nu de eerste stof weg was kon men naar het stadhuis gaan waar de jubilaris werd ontvangen door wethouder Jan Hoen, die namens het gemeentebestuur de uniformen in ogenschouw nam. Hij was het ook die de fanfare namens het gemeentebestuur eveneens mocht feliciteren met dit jubileum. Maar het zou juliana niet zijn als zij niet door andere eveneens gefeliciteerd zouden worden. In het stadhuis waren 16 gemeentesecretarissen van steden met meer da honderdduizend inwoners eveneens aanwezig. Hun gastheer H.Hameleers feliciteerde namens zijn 15 collega's en de fanfare bracht een spontane serenade . 's Avonds werd het feestvierende korps afgehaald door harmonie Sint Walburga uit Amby en fanfare Sint Lambertus uit Veldwezelt (België), om naar de feesttent gebracht te worden voor de receptie waarbij de jubilarissen werden gehuldigd. Het spreekt voor zich dat velen de jubilaris kwamen gelukwensen. Na de receptie kon de feestavond losbarsten met muziek van orkestvereniging "de Maasvogels". 's Zondags was er een eucharistieviering, gecelebreerd door deken Pelzer van Maastricht samen met pastoor Mulkens van Limmel en pastoor B.Rozestraten van Nazareth. De mis werd opgeluisterd door de kerkelijke zangkoren van Limmel en Nazareth met als soliste A.Essers Willemsteyn. Met begeleiding van de "Avanti-kapel"en aan orgel dhr. P.Schrambergen werd de "Missa brevis,Kleine Orgelsolo Messe"van Joseph Haydn uitgevoerd onder algehele leiding van dhr. A.de Venster. Aansluitend was er het bekende fruhschoppen dat voor sommige nog wel eens wil overgaan in een spatschoppen. Ook nog zes andere korpsen maakten hun opwachting en brachten een mooi en amusant programma. Het feestprogramma werd afgesloten met een optreden van het dans-en showorkest "Blackbird",met als speciale gasten Lenny Kuhr en Rob de Nijs. Wederom kon de fanfare terugkijken op een geslaagd feest en weer eens velen hun sympathie betuigd aan de fanfare uit Limmel. Terugkijken kan ook muzikaal:eredirigent H.J.Kuijpers had een jubileummars gecomponeerd die bedoeld was als een uitbeelding van de geschiedenis en de prestaties van de fanfare. "De nieuwe mars bestaat uit twee gedeelten. Het eerste gedeelte heeft betrekking op de beginjaren toen zij nog op een bescheiden peil stond. In dit gedeelte heeft de bas-solo de melodie. In de trio beluistert men het droeve gemis van wijlen oud voorzitter M.Huveneers, toen de fanfare te kampen had met een inzinking. Het tweede gedeelte geeft duidelijk aan en doet de hoop uitspreken dat de fanfare weer een stijgende lijn zal vertonen". In februari 1982 mocht het volgende belangrijk feest gevierd worden: het 25-jarig jubileum van het damescomite.   Reeds drie keer hadden de dames meegewerkt om de fanfare aan nieuwe uniformen te helpen en daarbuiten stonden ze dag en nacht klaar om allerlei reparaties en klussen voor de fanfare op te knappen. Het spreekt voor zich dat deze dames op gepaste wijze werden gehuldigd voor ijver en inzet. Van de oorspronkelijke bezetting waren nog vier dames over: R.Oosterbosch-Theunissen, N.Brands-Koekelkoren, T.Franken-Meulenberg en T.Hoofs-Urlings. De eerste voorzitster Sieke Wouters-Swakhoven die destijds benoemd werd tot erelid was ontvallen. Later werd het comite aangevuld met L.Crispen-Brabant en A.Feyt-Donkers. Op zondag 19 september ging juliana voor een cocertreisje naar Koblenz. In het stadsdeel Arensberg waren ze de gast bij Instrumentalverein "In Treue Fest". In 1983 werd de inmiddels gehuwde Karin Volders-Nelissen als instructrice van de majorettes opgevolgd door Helga Beckers-Engelberts. Dat jaar vierde de drumband het zilveren jubileum. Het groots opgezette stedelijke muziekfeest voor drumbands en majorettes kon helaas niet in de openlucht plaatsvinden. De weergoden waren de organisatie slecht gezind en zodoende moest in de afgeladen feesttent gestreden worden, terwijl een goed verzorgd terrein half onder water stond. Een zware teleurstelling. Desondanks had men op het einde van de rit nog een batig saldo, mede door de optredens van "Babe"en Corry KoningsHet volgende jubileum mocht gevierd worden in 1984. In 1924 kwam de kleine Michel Brands als leerling-muzikant bij de fanfare. Ver hoefde hij niet te gaan want de fanfare oefende in het cafe van zijn vader(thans de koul). Achtereenvolgens speelde hij saxofoon,tuba, en de bas. Ook was hij ongeveer 20-jaar onderdirecteur en in de functie had hij veel leerlingen opgeleid. Bij zijn 40-jarig jubileum mocht hij reeds de eremedaille in zilver verbonden aan de orde van Oranje Nassau in ontvangst nemen. Dat de fanfare niet vreemd was bij de familie Brands blijkt wel uit het feit dat Sjeng Brands medeoprichter en vele jaren bestuurslid was geweest van de fanfare. Voorts was de fanfare Juliana aanwezig bij de officiële opening van de Noorder-brug door minister Nelie Smit-Kroes van verkeer en waterstaat en andere genodigden. Toen volgde het 75-jarig bestaan in 1985. Van vrijdag 30 augustus tot zondag 8 september werden negen dagen feest gevierd, met uitzondering van de maandag, want er moest ook nog gewerkt worden. Uiteraard was dit niet het enige jubileum. Ook het majorettenkorps vierde feest: het vijftienjarig bestaan. De festiviteiten begonnen op vrijdagavond met een feest voor leden en oud-leden. Tijdens deze avond werd Lambert Franken gehuldigd in verband met zijn 40-jarig lidmaat-schap. Zaterdag 31 augustus werd de jubilerende fanfare samen met het bevriende muziekgezel-schap "In Treue Fest "uit Koblenz ontvangen op het stadhuis( nadat het 100 leden tellende gezelschap eerst een rondwandeling door de stad had gemaakt) door wethouder J.Lousberg. Zondags was er eerst een eucharistieviering, opgedragen door deken R.Maessen in concelebratie met pastoor Mulkens en pastoor W.Geurts van Nazareth. Muzikale medewerking werd verleend door de jubilerende fanfare, de East Church Singers. de kerkelijk zangkoren van Limmel en Malperthuis en het gemengd koor Limmel. Uitgevoerd werd de "Missa in honorum Sanctae Bernadette"( oftewel de "Lourdes-mis) van D.Clement onder leiding van Huub Hoofs. Na afloop werd een feestlied gezongen, speciaal gecomponeerd door eredirigent H.J.Kuijpers. Na deze mis volgde een drukbezochte receptie waar o.a. burgemeester Ph.Houben en de wethouders N.Lazar-Schilthuis en J.Hoen hun opwachting maakten. De jubilaris mocht uit handen van E.Klomp van de R.K.Federatievan Muziekgezelschappen het gouden bondsinsigne ontvangen. De vijf majorettes die al tien jaar lid waren J.en M.Gunther, C en M.Thomissen en C.Claessen-Cremers, kregen van de heer Feyter van de Limburgse bond van Tamboerkorpsen een zilveren collier. Op dinsdag was er modeshow, verzorgd door "Khanny Boutique"en 'swoensdags een kindermiddag met medewerking van "Les Diaboliques"gevolgd door een bejaardenavond. De donderdagavond was voor de kieners en vrijdags volgde een "boonten aovend"met o.a. "Kappeskook"uit Venlo Berrep en Gradus, "de Nachraove"en "Beppie Kraft". Na de kater verwerkt te hebben was er op zaterdag een zeskamp. Het feest werd afgesloten met het bekende fruschoppen op zondagochtend en 'smiddags was er een groot drumband en majorettes treffen. Door het slechte weer had dit plaats in het Kapelaan Lochmanhuis. Wethouder N.Lazar-Schilthuis was aanwezig om de prijzen uit te reiken. Na het plotselinge ontslag van directeur J.Rybalowski werd de dirigeerstok in 1986 overgenomen door Jef Ficker. Hij volgde de opleiding Algemene Muzikale Vorming en Ha-Fa-directie aan het Maastrichtse Conservatorium. Op het moment van zijn aantreden was hij docent algemene muzikale vorming en klein koper in Thorn en dirigent van de fanfare Wilhelmina te Vlodrop en fanfare Sint Caecilia te Helden Beringen. Bij de stedelijke muziekfeesten van 1987, georganiseerd door harmonie Sint Caecilia de Gele Rijders, behaalde de drumband het predikaat zeer goed in de B-afdeling. Tamboer-maitre Pie Feyt behaalde het predikaat goed met het hoogst aantal te behalen punten. Tijdens de in dat zelfde jaar gehouden bondsconcours te Heer behaalde de fanfare op 20 september een eerste prijs met 306 punten in de eredivisie. Hierna volgde een mindere periode, zoals iedere vereniging die wel eens heeft. Doorzet-tingsvermogen van bestuur en leden laten een vereniging erna vaak sterker uit de strijd komen. Bij fanfare Juliana had men wel eens eerder een crisis meegemaakt. Maar nu was er ook nog de concurrentie van de "zaate herreme-niekes"die een grote aantrekkingskracht bleken te hebben. Daar hoefde men niet zo nodig te repeteren en al helemaal niet zo vaak uit te trekken. Het was ook de tijd dat men geen verplichtingen meer wilde, doch enkel doen wat men zelf voor ogen had. De jeugd vond zijn vertier bij sportclubs, keek naar de televisie of had een bijbaantje, dus daar hoefde men geen aanwas van te verwachten. Deze problemen speelden niet enkel bij fanfare Juliana, ook van andere muziekverenigingen hoorde men die geluiden. Het bestuur van de fanfare wist echter hoe men deze problemen moest aanpakken en heeft dit dan ook met verve gedaan. De brandbrief van secretaris P.Duchateau bereikte mensen die weer de schouders wilden zetten onder de fanfare en zo overleefde men deze "crisis". Over honkvaste leden gesproken: op 13 november 1988 vierde menhet 60-jarig lidmaatschap van saxofonist Antoine Brands. "De appel valt niet ver van de boom" moet men gedacht hebben toen op 1 augustus 1989 Jos Kuijpers benoemd werd tot dirigent. Hij trad in de voetsporen van zijn vader die 30 jaar als dirigent aan de fanfare verbonden was geweest. Na een opleiding gevolgd te hebben aan het Maastrichtse Conservato-rium ging hij muziekles geven aan diverse scholen. Al spoedig bleek, dat de vereniging met Jos Kuijpers raak had geschoten. Met veel elan nam hij de dirigeerstok ter hand en hij ging hard aan het werk om weer een gezellige en gezonde vereniging van te maken. In september 1990 vierde de toen 80-jarige fanfare het jubileum met een feestweek. Van eucharistieviering tot kienavond en van feestavond tot kindermid-dag, voor iedereen was er wel iets. Het feest werd afgesloten met een "kapellen-treffen"waarbij aanwezig waren "Die Maastaler" uit Eijsden,"Sint Jan"uit Limmel, "Hierder Burchtkapel", "Blaaskapel "Sint Pieter en de "Edelweiss-kapel"uit Amby. Zat eind jaren '80 de fanfare in een 'dip', nu was het op zijn beurt de drumband die in een moeilijke fase verkeerde. Ondanks alle moeite bestond voor dit onderdeel geen animo. Het fanfareorkest daarentegen was uiterst tevreden en bij de majorettes was zelfs een voorlopige ledenstop ingesteld. Helaas nam Helga Beckers (op eigen verzoek) ontslag en werd opgevolgd door mevr.Fullon. In 1992 waren tv-camera's onder andere gericht op fanfare Juliana bij de opening van het "Theater aan het Vrijthof". Samen met tien andere muziekgezelschappen werd daar het buitengebeuren verzorgd. In hetzelfde jaar wers Guido Schenk bereid gevonden om Jos Kuijpers te vervangen bij diens 'sporadische' afwezigheid. In 1997 nam Theo Dassen die rol over. In 1993 werd het 35-jarig bestaan van de drumband gevierd in de aula van de Hoge Hotelschool in kasteel 'Bethlehem'. Na enkele moeilijke jaren verkeerde dit onderdeel weer in een betere fase en was er weer ruimschoots belangstelling. Zaterdags was er eerst een huldiging waarna een concert werd gegeven door Juliana en door harmonie Sint Michaël uit Heugem. Op zondag was er een concertmiddag voor drumbands. 1994 zou een turbulent jaar worden. De ophef deed zich voor in de maand maart, toen van de enen op de andere dag in het belang van de vereniging het besluit moest worden genomen om het verenigingslokaal te verplaatsen van John Brands naar het kapelaan Lochtmanhuis. Dat gebeurde op een moment, dat het Lochmanhuis in de steigers stond voor grote, hoog nodige renovatie. Dit betekende dat de fanfare slechts een korte periode gebruik kon maken van deze lokatie. Er moest snel voor een tijdelijk onderkomen gezorgd worden en dit vond men in de garagewekplaats van Paul Kuijpers. Bovendien moest er snel onderhandeld worden met de toekomstige andere gebruikers van het Lochmanhuis met betrekking tot de repetities van zowel de drumband als het fanfareorkest en niet te vergeten de majorettes. De gebruikelijke marsdefilewedstrijd werd vanwege de viering van 50 jaar bevrijding vervangen door een gezamelijk optreden van de Maastrichtse muziekgezelschappen. Een happening waarbij de bijna 1500 muzikanten de volksliederen van Nederland en Amerika speelden onder leiding van Jos Kuijpers. Alvorens het spektakel los te laten barsten op de Markt was er gezamelijk gerepeteerd in het MECC. Het betrof immers een niet alledaags optreden, niet alleen door het grote aantal muzikanten, maar ook vanwege de aanwezigheid van kroonprins Willem Alexander en zeer veel wereldlijke en kerkelijke autoriteiten.Feest,feest en nog eens feest. In 1995 vierde de fanfare het 85-jarig jubileum en de majorettegroep het ziveren jubileum. De majorettes hadden zich ontwikkeld tot een pronkstuk voor de fanfare onder leiding van Chantal Nusser-Walraven. De belangrijkste resultaten van de majorettes in dit jubileumjaar waren een eerste prijs met lof en promotie naar de 2e divisie en het nadien behalen van het Limburgs Kampioenschap, hetgeen recht gaf om in 1996 deel te nemen aan de landskampioenschappen. In het kader van het jubileum mocht men op 11 juni in samenwerking met het Overlegorgaan Muziekgezelschappen Maastricht (OMM) het stedelijk muziekfeest voor drumbands en majorettes organiseren. Het was een warme zomer, maar het was twijfelachtig of het die dag droog zou blijven. Gelukkig viel er geen neerslag. Het jubileumfeest zelf werd gevierd op zaterdag 8 september. Eerst was er een rondgang, waarbij een groep oud-majorettes voorop liep. Vervolgens was er de huldiging van twee jubilarissen. H.J.Kuijpers sr. ( 70 jaar lid ) en Lambert Franken ( 50 jaar ) werden beiden letterlijk en figuurlijk in de bloemetjes gezet. Hierna was het de beurt aan de majorettes die hun nieuwe uniformen aangeboden kregen, waarna de feestavond begon met het orkest "The Williams" en optredens van 'Ziesjoem' en Él Capsones'. Zondag 10 september was er eerst een mis in de kerk van Nazareth waarbij de nieuwe uniformen werden ingezegend. Na een korte rondgang was er een receptie, waarna het feest werd afgesloten met een optreden van Danny roadway. Het volgende feest kon gevierd worden in 1996 en wel het tienjarig jubileum van St.Jan Limmel. Even wat meer over deze kapel: in september 1985 vierde juliana het 75-jarig bestaan, zoals u reeds kon lezen. Tijdens een van de vergaderingen werd het idee geopperd om de voormalige hofkapel 'de Kaanjeleers' van de fanfare op te trommelen en deze een eenmalige reunieconcert te laten verzorgen tijdens het jubileum. Aan het idee werd gehoor gegeven, er werd enthousiast gerepeteerd onder leiding van Pie Hanssen. Het optreden sloeg goed aan bij het publiek en de muzikanten en men besloot om het niet bij deze ene keer te laten. Op 19 september van dat jaar werd een oprichtingsvergadering gehouden. Daarin werd vastgesteld dat de kapel zelfstandig door zou gaan onder de naam Kapel Sint Jan, vernoemd naar de parochie Sint Jan de Doper. Het kon niet op: de kapel werd overal gevraagd om optredens te verzorgen. In bejaardenhuizen, bij kapellen-treffens. fruhschoppen enz. Vanaf de oprichting tot 1988 was de muzikale leiding in handen van Pie Hanssen. Door gezondheidsproblemen moest hij afscheid nemen en werd hij opgevolgd door Huub Kleijnen. Onder diens leiding maakte de kapel grote vorderingen, terwijl het muzikale peil behoorlijk steeg. In 1996 werd hij opgevolgd door Tos van Lijf. Het tweede lustrumfeest werd gevierd op 25 augustus. Eerst was er een receptie waarna mannenkoor "Us Vrun"uit Oud-Caberg en de kapellen 'Le Musiquette', 'de Flippers'uit Itteren en 'The Red Band' uit Bosscherveld een optreden verzorgden. Het feest werd afgesloten door DJ Etiënne Notten. De majorettes namen op 5 april 1997 deel aan de Nederlandse Kampioenschappen te Amsterdam, waar een verdiende derde plaats werd bereikt. Op het stadsconcours werd het predikaat "zeer goed" behaald en kwam de beker naar Limmel. Ook de drumband behaalde onder leiding van Pie Feyt tweemaal het predikaat 'zeer goed' op hetzelfde concours. In 1998 werd dit geheel nog eens herhaald en behaalden verschillende majorettes op de diverse concoursen mooie prijzen onder leiding van Jolanda Haesen. Bijzonder was het gebeuren waaraan de majorettes op zaterdag 10 oktober mochten deelnemen in het kader van de Nederlandse Dansdagen. Choreograaf Nils Christe had samen met de majorettes van drumband Sint Jan uit Heer, harmonie Sint Walburga en Twirling Sport in drie weken tijd een zeer intensief dansspektakel ingestudeerd. De drie uitvoeringen vonden plaats onder het oog van diverse camera's. De televisieuitzending van het resultaat werd uitgezonden op 12 oktober. Vermeldingswaard is nog dat op 19 september Louis Braken feest vierde in verband met zijn 40-jarig lidmaatschap.Het volgende jubileum kon in 1999 gevierd worden: 40 jaar drumband en 40 jaar Pie Feyt (waarvan35 jaar als bestuurslid). Dat dit gevierd werd lag voor de hand.En nu, in het jaar 2000, viert fanfare Juliana het 90-jarig bestaansfeest. Voortgekomen uit een idee van pure muziekliefhebbers is de fanfare uitgegroeid tot een vereniging die zijn plaats ruimschoots verworven heeft. Niet alleen in Maastricht, maar ook ver daarbuiten. In alle seizoenen weet de fanfare de leden aan zich te binden. Bij wedstrijden en concoursen wordt er met respect gekeken naar de mensen uit Limmel. Ook naar de 'meisjes', want de majorettes hebben zich in 30 jaar tijd van de beste kanten laten zien. De naam "Juliana" heeft de fanfare altijd hoog gehouden en daarom kan men ook met gepaste trots feestvieren in dit 'merkwaardig'jaar. Maar vergeet niet er komt een volgend jaar en ook dan moet de fanfare zich van zijn beste kant laten zien. En vergeet niet:samen maken we er iets van en komen we alle dipjes weer te boven. En blijf vooral lachen als men weer eens wordt aangekondigd als "Fanfare Sint Juliana"..........

      Dit is voorlopig de geschiedenis van fanfare Juliana de resterende jaren moeten nog beschreven worden.