Drumband

Drumband
Pie Feyt 50 jarig jubileum: bekijk oude foto's van Pie en de drumband. Klik hier

De drumband van de Fanfare Juliana bestaat in 2009 50 jaar en hoopt dat passend te vieren. De drumband heeft momenteel 11 leden, waaronder 2 Dames. Dit zijn om optimaal te functioneren 6-7 leden te weinig, waar we in het verleden nooit over te klagen hebben gehad baart ons nu grote zorgen.

De drumband heeft in Maastricht en ver in de omgeving muzikaal een goede naam verworven, mede door het grote aantal leden. De drumband speelt momenteel in de 2e divisie, buiten de marsen speelt de drumband ook diverse concertwerken waar ieder lid mee uit de weg kan. Een opleiding bij de drumband begint met solfege en heeft een muziekschool niveau. Een opleiding duurt ongeveer 2 jaar en is toegangkelijk voor iedereen vanaf 9 jaar.

De repetities voor leerlingen zijn op Maandagavond om 19:00 uur in het Kaplaan Lochmanhuis aan de Populierenweg in Limmel-Maastricht. Heb je interesse of wil je eens een repetitie bijwonen dat kan eveneens op Maandagavond van 19:30 uur tot 21:00 uur. Wil je alleen maar een praatje maken, ook dat kan op de Maandagavond tussen 18:00 uur en 22:00 uur. Wil je telefoneren bel dan met de Tamboer-maitre/Instructeur Pie Feyt op  043- 8517374 en mobiel : 06-16632403 of mail naar feytp@home.nl Nou wie weet tot horens en nog beter tot ziens.

Historie Drumband

De History van Pie Feijt Instructeur/Tamboermaitre/Bestuurslid.
In Juli 1959 werd er een oproep gedaan om zich aan te melden als lid van een nieuw op te richten  onderdeel de drumband. Die drumband moest klaar en gevormd zijn voor September 1960, want dan bestond Fanfare Juliana 50 jaar. En dan zou het gehele korps nieuwe uniformen krijgen. Van de 14 opgegeven leden was ik er een van. Boven op de scene sloegen we binnen de kortste keren enkele tafels aan diggelen en greep Michel Brands in , die ons plankjes bezorgden met rubber erop.Theo Gerrits bracht ons op zijn bijzondere wijze het trommelen en marcheren bij. Markante namen van die tijd waren Paul Vliegen ; Jean Limbourg; Jean Stassen; Math Bude; Piet Vermeulen;Frans Theunisz; Math Hoofs; Jean Bartels; Fons Frijns; Servee Habets; en Frits Smeets.  Ook het notenschrift was heel bijzonder in die tijd, V was een vijfslag, L was een drieslag, een X was een dubbelslag, een r was een roffel. Maar Theo Gerrits kreeg het klaar, in 1960 stond er een drumband. Theo hield het twee jaar vol en vertrok, goede raad was duur, Sjoke Weerts werd gehaald om les te geven en Math Winands van Heugem hielp uit als tamboer-maitre, en hier begint de story van ondergetekende. Sjoke Weerts was een verwoed kaartspeler, in het begin was Sjoke keurig op tijd want hij hield van discipline, maar steeds vaker liep een kaartspelletje uit de hand, en stonden we in de garage maar wat te klooien totdat Sjoke eindelijk kwam, ik kon in die tijd al aardig met trommelen overweg en begon gaandeweg als Sjo weer eens met Net Brands en Michel zat te kaarten te trommelen met de jongens, van het een kwam het ander en vaak liep ik de cafe binnen om te vragen aan Sjo of hij nog kwam, en steevast kwam het antwoord ' Gaank mer door ich heur tot hei tot ste het kinds" Het bestuur had natuurlijk snel door dat dit niet zo verder kon, en besloot op grond van het redelijk goed kunnen trommelen, en ik nooit een repetitie verzuimde, en volgens Math Winands een redelijke uitstraling als tamboermaitre bezat, ik na een winterlange training in de weilanden van Heugem klaargestoomd werd tot tamboermaitre, en liep ik in de carnavalsoptocht van Maastricht in 1962 voor het eerst voorop,---van Limmel naar het sterreplein, van het sterreplein naar de tongerseweg waar de stoet eindigde, en weer te voet terug naar Limmel. Het bestuur was tevreden en Juul Geurten vond dat ik ook maar mijn instructeurs-diploma moest halen. De cursus die 2 jaar zou duren werd 5 jaar, we zaten meer bij Ma Sloun op de tongerseweg dan op de les.Dhr. Semmeling nam het niet zo nauw, totdat Leo Pustjens kwam, en Hijstek er zich mee ging bemoeien. Toen ging het heel snel en was ik in 1971 de eerste in Maastricht die een instructeursdiploma bezat, wat waren we toen trots. Met de drumband ging het snel bergopwaarts en haalden overal waar we kwamen de hoogste prijzen. De drumband was het eerste korps in Maastricht die de superieure afdeling behaalde. Als tamboer- maitre behaalde ik 42 onderscheidingen, waarvan de koninklijke onderscheiding natuurlijk de hoogste was. De repetities waren streng en gedisciplineerd, het werd me vaak niet in dank afgenomen. Maar de resultaten waren naar van dien, en na afloop was het goed feesten. Het geheim van de goede sfeer zat hem in het feit, dat op de repetities gevloekt, getierd en gescholden werd, en na afloop gedronken, gelachen, gebiljard en getoept werd. In 1963 trad ik toe tot het bestuur, waar ik op heden het oudst zittend lid ben. De werkwijze van toen is met het heden niet te vergelijken, slecht repetitiebezoek, grote mond, slordig omgaan met uniform of instrument, niet afmelden of smoesjes werden niet getolereerd, men kreeg bezoek reprimande en zelfs royement werd niet uitgesloten. Men keek op naar bestuursleden zoals die er waren, G.Huveneers voorzitter,G.Pisters penningmeester, Kaldeckerken secretaris, Hoebrichts lid, Juul Geurten lid en de rode bestuursleden Breur Wintjens, Pie Hanssen, Louis Huveneers, Wum Zeegers en ondergetekende, hun woord was wet en werd niet aan getornd. Een van mijn hoofdtaken was het mede organiseren van festiviteiten, 25 jaar ben ik voorzitter mogen zijn van een geweldig feestcomite, waarvan de organisatie van een voetbaltournooi van Dhr.Melchior in de Geuselt een hoogte punt mag worden genoemd. De tenten en feesten die we georganiseerd hebben gaat te ver om op te noemen. Louis Braken en ik zijn de oudste actieve leden in dienstjaren en apetrots op onze koninklijke onderscheiding. De drumband in zijn huidige vorm is niet meer te vergelijken met pakweg 10-15 jaar geleden. De neerwaartse spiraal is niet te stoppen, de motivatie en interesse brengt de jeugd niet op om lid te worden, van wat voor een vereninging dan ook en de zorg wordt alleen maar groter, maar we houden de moed erin. De drumband repeteerd nog iedere maandag met veel plezier en bestaat uit 11 leden, dit is normaliter 6 personen te kort. In 2010 ben ik voornemens te stoppen als tamboermaitre, en hoop ik uit eigen gelederen een nieuwe tamboermaitre te kunnen introduceren, plannen hiervoor zijn in de maak. Dit alles in al die jaren had ik natuurlijk nooit kunnen realiseren en volhouden als niet Sje een enorme inspirator en fan achter me had gestaan, die me vaak in zeer moeilijke momenten, en diepe dalen opbeurde en weer kracht en moed gaf. De laatste jaren ben ik door prive omstandiheden iets minder actief geweest op diverse fronten, hiervoor heb ik van bestuur en leden heel veel begrip en steun ondervonden. De Kaanjeleers hebben een apart plaatsje, een uit traditie geboren clubje voortgekomen uit de voormalige boerenblaaskapel zorgt al meer dan 40 jaar dat deze traditie opgericht in 1954 blijft voortbestaan. In 2009 hoop ik mijn 50-jarig jubileum te vieren, bij welzijn ben ik dan 47-jaar tamboermaitre, 40jaar instructeur en 46 jaar bestuurslid.  

Hoogachtend Pie Feijt;